شاهنامه سروده‌ی حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی و از بزرگ‌ترین منظومه‌های حماسی جهان است. فردوسی حدود هزار سال پیش سرایش آن را به پایان برد و در این اثر، نزدیک به پنجاه هزار بیت، از نخستین پادشاهان اسطوره‌ای تا پایان دورهٔ ساسانی را روایت کرد.
این کتاب فقط داستان پهلوانان نیست؛ گنجینه‌ای از زبان فارسی است. فردوسی با پرهیز از واژه‌های زیاد عربی، به پایداری زبان فارسی کمک بزرگی کرد و بسیاری از ایرانیان هنوز نام‌هایی مانند رستم، سهراب، سیاوش و زال را از همین کتاب می‌شناسند.
داستان‌های شاهنامه در نگارگری، نقالی، تئاتر و سینما بارها بازآفرینی شده‌اند. خواندن چند بیت در هفته، راهی ساده برای آشنایی با ریشه‌های فرهنگی ایران است.
